Κετογονική Δίαιτα και Παχυσαρκία

H κετογονική δίαιτα στην παχυσαρκία ως θεραπευτική προσέγγιση είναι μοναδική. Αντιμετωπίζει την καρδιά του προβλήματος σε πολλαπλά επίπεδα και με μοναδικά αποτελέσματα.

Η κετογονική δίαιτα στην παχυσαρκία, έχει ως βάση την ρύθμιση του οργανισμού σε μια μεταβολική κατάσταση, που χρησιμοποιεί το λίπος σαν κύρια πηγή ενέργειας και όχι την γλυκόζη (σάκχαρα).
Για να συμβεί αυτό τα ποσά υδατάναθρακα που πρέπει να λαμβάνει ο οργανισμός πρέπει να είναι πολύ μικρά έως μηδαμινά.

Η παχυσαρκία κυρίως προέρχεται από διαταραχή του ενεργειακού ισοζυγίου. Και συμβαίνει όταν οι θερμίδες που προσλαμβάνουμε είναι περισσότερες από αυτές που καταναλώνει ο οργανισμός μας.

Το κύριο ζεύγος των ορμονών που εμπλέκονται στον μεταβολισμό των λιπιδίων είναι η γλυκαγόνη και η ινσουλίνη του παγκρέατος. Στην παχυσαρκία υπάρχει μια κατάσταση που λέγεται αντίσταση στην ινσουλίνη με αποτέλεσμα να υπάρχει και μια μεταβολική κατάσταση διαταραχής της γλυκόζης (GLC).
Μπορούμε να πούμε ότι η διαδικασία είναι σχεδόν ίδια με αυτή του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 με την διαφορά ότι ο ασθενής μας δεν έχει διαβήτη και θα μπορούσαμε να το πούμε υποκλινικό διαβήτη.

Σε όλες αυτές τις καταστάσεις το πρόβλημα είναι η ορμόνη που λέγεται ΙΝΣΟΥΛΙΝΗ και ελέγχει τόσο την κυτταρική βιοδιαθεσιμότητα της γλυκόζης εντός και εκτός κυττάρου όσο και την λιπογένεση.

Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη η οποία απελευθερώνεται στο σώμα σε απόκριση των διακυμάνσεων του σακχάρου στο αίμα. (Σάκχαρο αίματος, ονομάζεται το επίπεδο γλυκόζης στο αίμα). Όταν αυξάνεται η γλυκόζη στο αίμα, η ινσουλίνη απελευθερώνεται από το πάγκρεας για να μετακινήσει την γλυκόζη από το αίμα στα κύτταρα για να καεί ως καύσιμο.

Εάν το κύτταρο είναι διαθέσιμο για να κάψει γλυκόζη, θα την κάψει κατά προτεραιότητα, πριν να καίει το αποθηκευμένο λίπος.
Συγκρατήστε ότι, εάν τα κύτταρα του σώματος είναι ήδη γεμάτα από γλυκόζη και δεν μπορούν να λάβουν περισσότερη ποσότητα, το σώμα μετατρέπει οποιαδήποτε περίσσεια γλυκόζης σε λιπαρά οξέα, και τα αποθηκεύει στα λιποκύτταρα.

Το σώμα θα αποκτήσει πρόσβαση σε αυτό το αποθηκευμένο λίπος ως καύσιμο μόνο όταν το φαγητό δεν είναι διαθέσιμο. Ωστόσο, εάν τα επίπεδα της ινσουλίνης είναι χρονίως υψηλά, το λίπος αποθηκεύεται στα κύτταρα και δεν μπορεί να μεταβολιστεί σε ενέργεια. Με άλλα λόγια, τα υψηλά επίπεδα ινσουλίνης θα κρατήσει το λίπος αποθηκευμένο, και το σώμα θα είναι εξαρτάται από την γλυκόζη και μόνο ως καύσιμο.

Η αποθήκη γλυκόζης στον οργανισμό είναι το γλυκογόνο που βρίσκεται στο ήπαρ και στους μύες. Δεδομένου ότι το σώμα δεν μπορεί να αποθηκεύσει πολύ γλυκογόνο (γλυκόζη) και δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει αποθέματα λίπους, λόγω της υψηλής ινσουλίνης, γίνεται έντονα εξαρτώμενο από την ενέργεια της γλυκόζης που προέρχεται από τρόφιμα.

Τί είναι αυτό αυξάνει τα επίπεδα της ινσουλίνης προκαλώντας την αύξηση της αποθήκευσης λίπους? Η απάντηση είναι η χρόνια υψηλή κατανάλωση υδατανθράκων.
Οι υδατάνθρακες διασπώνται στο έντερο ώστε νε μετατραπουν σε σακχάρο (γλυκόζη) στο αίμα. Και δεν έχει σημασία αν φάμαι ένα απλό ή σύνθετο υδατάνθρακα. Και οι δύο τύποι μετατρέπονται σε σάκχαρο (γλυκόζη) αίματος στο σώμα.

Η κυκλοφορουσα στο αίμα μας ινσουλίνη μετακινεί την γλυκόζη από το αίμα στο εσωτερικό των κυττάρων. Αν επίπεδα των υδατανθράκων που καταναλώνονται είναι υψηλα, τότε το πάγκρεας θα απελευθερώσει περισσότερη ινσουλίνη για να μετακινήσει τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.

Όταν πλέον το κύτταρο εσωτερικά γεμίσει με γλυκόζη, “κλείνει την πόρτα” ή επιστημονικά μιλώντας, κλίνει τους υποδοχείς της ινσουλίνης.
Όταν τα κύτταρα αρχίζουν να λένε ΟΧΙ (οι επιστήμονες λένε ότι τα κύτταρα γίνονται ανθεκτικά στην ινσουλίνη), τότε η περίσσεια γλυκόζης ξεκινά μέσω της ινσουλίνης να αποθηκεύεται στα λιποκύτταρα μετατρεποντας τη σε λιπαρά οξέα.
Όταν τώρα και τα λιποκύτταρα δεν αντέχουν άλλη αποθήκευση θα παρουσιάσουν και αυτά αντίσταση στην ινσουλίνη με αποτέλεσμα η περίσσεια του σακχάρου να συσσωρεύεται στην κυκλοφορία του αίματος.

Σε αυτό το σημείο, πιθανώς έχετε αναπτύξει συμπτώματα μιας κατάστασης που ονομάζεται μεταβολικό σύνδρομο, που μπορεί να περιλαμβάνει, υψηλή πίεση, αύξηση του σωματικού βάρους, ειδικά γύρω από τη μέση, υψηλά τριγλυκερίδια και αυξημένη χοληστερόλη.
Το αποτέλεσμα για τον ασθενή είναι η διάγνωση του διαβήτη που προκλήθηκε από την παχυσαρκία. Η καλύτερη θεραπεία σε αυτήν την φάση είναι ένα πρόγραμμα απώλειας βάρους που μειώνει το σάκχαρο και τα επίπεδα ινσουλίνης του αίματος αλλά και που μειώνει ραγδαία το λίπος για τερματισμό του φαύλου κύκλου.

H κετογονική δίαιτα στην παχυσαρκία ως θεραπευτική προσέγγιση

  • Μειώνει ραγδαία το σωματικό βάρος.
  • Μειώνει ραγδαία το ποσοστό λίπους του οργανισμού και αλλάζει την σύσταση σώματος.
  • Μειώνει την αντίσταση στην ινσουλίνη που είναι η καρδιά της λιπογένεσης και βελτιώνει τον διαβήτη. Αν δεν υπάρχει έκπτωση παγκρεατικής λειτουργίας ο διαβήτης υποστρέφει ολοκληρωτικά.
  • Στρέφει το οργανισμό στη καύση λίπους ως κύρια πηγή ενέργειας και μειώνει τα λιπίδια στο αίμα (χοληστερίνη και τριγλυκερίδια).
  • Εξαλείφει το αίσθημα της πείνας.
  • Μειώνει την αρτηριακή πίεση.